.
.
<<กลับมาแล้ว>>
.
ตอนนี้อยู่ในช่วงปิดเทอม เลยพายายมาอยู่ด้วย~! มีฟามสุขที่สุด~!!
อยากจะให้อยู่นานๆแบบนี้ตลอดไป
แต่ก้อเข้าใจ และรับรู้มาตลอดว่า...
เวลา...สิ่งที่บ่งบอกถึง "การพรากจาก" สำหรับเรา
มันต้องมาถึงในสักวัน...
หากในตอนนี้มีใครถาม ว่าเกลียดอะไรมากที่สุด...
คำตอบคงจะเป็น "เกลียดการลาจาก" ล่ะมั้ง~!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
<<การลาจาก>>
.
ไม่อยากให้โลกนี้ มีการลากจาก
ถ้าเป็นไปได้ ไม่อยากสัมผัสกับคำนี้...
ไม่ว่ามันจะมาในรูปแบบไหน ก็ไม่ต้องการ
"ความตาย"
เป็นสิ่งเดียวที่มนุษย์หวาดกลัวที่สุด...
"เวลา"
เป็นปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดความหายนะแก่ทุกสิ่ง
และพรากทุกอย่าง
...เพราะเวลากำลังกลืนกินมนุษย์เข้าไปทุกขณะ...
เหตุใดสิ่งที่น่ากลัวที่สุดมิใช่ "เวลา" หรอกหรือ??
ทำไม??
เพราะเวลาก็ก่อให้เกิดสิ่งดีๆได้เหมือนกัน...
แต่ท้ายที่สุดแล้ว...
เวลานั่นแหละที่นำพาไปสู่จุดจบ
....จุดจบของทุกสิ่ง....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
<<ความโดดเดี่ยว>>
.
เราไม่ปรารถนาที่จะอยู่คนเดียว
ไม่ปรารถนาที่จะอยู่อย่างเดียวดายโดยปราศจากคนที่เรารัก
เมื่อเราต้องเดินไปบนถนนของชีวิตอย่างโดดเดี่ยว
ไร้กำลังใจจาก 2 ข้างทางของถนนเส้นนั้น
ชีวิตจะอ้างว้างแค่ไหน?
เมื่อทุกเช้าตื่นลืมตาขึ้นมา
ต้องพบกับความจริงว่า
......ไม่มีใคร.......
ไม่มีใครคนนั้นที่เคยอยู่เคียงข้างตลอดเวลา
เมื่อคนที่คอยดูความสำเร็จของเราจากไป
แล้วเรา...จะอยู่เพื่อใคร??
.
.
.
.
.
.
.
.
.
<<เกลียดหรือกลัว>>
.
ตอนนี้...
เราไม่ได้สูญเสียสิ่งใด
และไม่ปรารถนาที่จะสูญเสีย
แต่ก็เข้าใจดีว่าสักวัน...ทุกสิ่งต้องไร้ตัวตน
เพราะเราเคยสัมผัสกับความตาย
"การตาย" ไม่จำเป็นต้องตายหรอก
แค่สัมผัสกับความตาย แค่นั้นก้อตายได้แล้ว....
สิ่งที่เรียกว่า "ความเศร้าโศก" "เสียใจ"
มันหนักหนาเกินกว่าที่เราจะทนรับไหว...
เมื่อใดกันเล่าที่มันจะจางหายไป...
"เกลียด" การลาจาก...ไม่ว่าจะเป็นไปในสภาพไหน
"กลัว" การจากลา...มิอาจทนอยู่กับโลกที่แก่งแย่งนี้ได้ตามลำพัง
##
"เกลียด" ความผูกพัน...เมื่อหัวใจต้องพันธนการไว้กับอีกคน
"กลัว"...เมื่อต้องสูญเสียคนที่ผูกพันที่สุด
##
...สำหรับฉัน...
ในเมื่อความเกลียดและความกลัว
มันอยู่ใกล้กันเพียงนิดเดียว
ใกล้มาก...มากเสียจนแยกไม่ออกว่า
แท้จริงแล้ว...
เราเกลียดหรือกลัว การจากลากันแน่!!!
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
ทุกหยาดน้ำตาของฉัน...ที่รินไหลในวันนี้
ไม่ได้ต้องการคำปลอบประโลมจากหัวใจของใคร
ทั้งหมดแค่เพียงเพื่อ...
อ้อนวอนแก่สิ่งศักดิ์สิทธิ์...อย่าพรากเธอไปไหน...
เพราะฉันเอง...ก็ไม่มีใครแล้ว...
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
กับหนึ่งชีวิตที่เกิดมา...
ท่ามกลางความเหงา และโดดเดี่ยว
ที่อยู่ได้จนถึงทุกวันนี้
ไม่ใช่เพราะกำลังใจจากเธอที่หล่อเลี้ยงหัวใจดวงนี้หรอกหรือ??
.......
หัวใจที่ขาดการหล่อเลี้ยง
มันจะเต้นต่อไปได้อย่างไร???
.........
เธอทำให้รู้ว่าชีวิตฉันมีค่า...
เธอทำให้รู้กำลังใจนั้นสำคัญแค่ไหน
เธอทำให้โลกของฉันสว่างไสวในยามที่หลับตา
เธอทำให้คนๆนี้ได้รับรู้ว่า...การได้เกิดเป็นมนุษย์นั้นโชคดีแค่ไหน...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ความทรงจำในครั้งก่อนยังคงไม่จางไปไหน
ครั้งก่อน...เมื่อมีเธออยู่ข้างๆ
ความรัก ความอ่อนโยนของเธอ
ยังคงฝังลึกอยู่ในทุกอณูของหัวใจ
....ความฝันของฉัน...
มันเกิดขึ้นมาได้ก็เพราะเธอ
เธอเป็นคนจุดประกายความฝันนั้น
เธอเป็นคนที่ทำให้คนนี้อยากทำอะไรเพื่อใครสักคนอย่างจริงจัง...
##
แต่ตอนนี้...
กับความเป็นจริงที่ว่า...
เวลากำลังเหลือน้อยลงทุกทีๆ
เวลา...ที่พร้อมจะพรากเธอไปได้ทุกเมื่อ
เวลา...ที่กำลังนำพาทุกชีวิตไปสู่ความตาย
และมัน...
ก็กำลังเกิดขึ้นกับหนึ่งชีวิตที่ฉันรักมากที่สุด
...มันกำลังจะพรากเธอไป...
เวลาที่เหลือนับจากนี้...
มันจะนานสักเพียงใด
มันจะนานพอไหม ที่จะทำให้เธอได้เห็นความสำเร็จของฉัน
ได้โปรด...จงรอถึงวันนั้น...
##
ไม่อยากให้เธอไปไหน
ถ้าจะมีใครคนใดต้องจากไป
...ขอให้คนนั้นเป็นฉัน...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
หากโลกนี้เป็นโลกแห่งเทพนิยายก็คงจะดี
เด็กอ่อนแอที่โดนรังแกเป็นประจำ
มักจะมีนางฟ้าคอยให้ความช่วยเหลือ
และประทานพรวิเศษให้
ตอนนี้...
ขออ่อนแอสักเพียงครั้ง
เป็นเด็กอ่อนแอที่โดนแกล้งคนนั้น
จะได้มีนางฟ้ามาให้พรวิเศษ
จากนั้นฉันก็จะขอพรกับนางฟ้า
...ฉันจะขอ...
ให้เธออยู่กับฉันตลอดไป
.
.
...................
.
.
หนูรักยายมากที่สุดในโลกเลยนะ
เพลงๆนึงความหมายดีมากๆ Heaven's Farewell ประกอบซีรีย์ love letter
แต่ไม่มีฟามสามารถพอที่จะอามาลงได้ ถ้าอยากอ่านเนื้อก็อ่านดูนะไม่อยากอ่านก็ไม่เป็นไร...^^
.
.
<<Heaven's Farewell >>
ความรักที่ฉันซ่อนเก็บไว้ในหยดน้ำตา ฉันจะปล่อยให้เธอจากไปในวันนี้
บนเส้นทางนี้ที่ฉันเลือก เส้นทางที่ทำให้เธอต้องเจ็บปวด
เธอทุ่มเทความรักให้ฉันตลอดมา ราวกับว่า เธอจะมีลมหายใจเป็นวันสุดท้าย
เธอเป็นดั่งชีวิตของฉัน ลองสัมผัสความรักที่ฉันมี แม้ว่าฉันจะอยู่กับเธอไม่ได้
ฉันก็ยังสุขใจกับความรักของเธอ....
ได้โปรดอย่าพูดคำลา โปรดปล่อยให้ฉันจากไป และลืมฉันเสียเถิด
กลับไปมีชีวิตที่สงบสุข...
สายตาที่เธอมอง เหมือนเธอกำลังโอบกอดฉัน เหมือนดังสวรรค์ที่ฉันไม่อาจสัมผัสได้
เมื่อเธอรู้สึกท้อแท้กับความรักที่ไม่มีวันเป็นจริงได้ ฉันจะเสแสร้งทำเป็นไม่รู้
ฉันจะคิดถึงวันแห่งความเศร้า วันที่เราต้องจากกัน วันที่เราจะไม่ได้พบหน้ากันอีกแล้ว
ดูเหมือนอาจจะสายไปแต่ฉันอยากจะให้เธอได้พักผ่อน ที่รักของฉัน เราคงไม่ได้อยู่ด้วยกันอีกแล้ว
เธอเป็นดั่งชีวิตของฉัน ลองสัมผัสความรักที่ฉันมี ฉันจะยอมให้เธอจากไป
แต่ฉันก็จะยังมีความสุขกับความทรงจำอันมีค่าที่สุด
ได้โปรดอย่าพูดคำลา โปรดยอมให้ฉันจากไป ไปในที่ที่เราไม่อาจพบกันได้อีก
ได้โปรดอย่าคิดถึงฉันอีกเลย ขอแค่เธอผู้เดียว
.................................
แล้วก้อขอเบอร์ 
